Tugay siyasete girme nedenini anlattı: Niyetim vallahi, billahi belediye başkanı olmak değildi!

GERÇEKİZMİR - İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Dr. Cemil Tugay, katıldığı canlı yayında çocukluk yıllarından hekimlik kariyerine ve siyasete giriş sürecine kadar yaşam öyküsünü anlattı. Zor şartlarda büyüdüğünü söyleyen Tugay, simit sattığını, pazarcılık yaptığını ve annesinin dikiş dikerek kendisini dershaneye gönderdiğini söyledi.

Plastik cerrahi uzmanı olduğunu hatırlatan Tugay, siyasete girmeden önce İzmir’de tanınan bir doktor olarak bilindiğini ifade etti. İnsanların daha çok hekimlik dönemini tanıdığını belirten Tugay, çocukluk yıllarındaki ekonomik mücadelelerin ise sonradan gündeme geldiğini söyledi.

Öğretmen bir babanın oğlu olduğunu anlatan Tugay, dört kardeş olarak küçük bir evde büyüdüklerini belirterek şu ifadeleri kullandı:

Plastik cerrahi uzmanıyım. İşte yedi yıl önce Karşıyaka Belediye Başkanı olduğum zaman, hani İzmir'in bilinen bir şekilde sevilen plastik cerrahlarından, doktorlarından biriydim. Dolayısıyla insanlar beni hani o 30 yıl süren hekimlik yaşantımla biliyorlar. Çok eskiden, çocukluğumuzdaki, gençliğimizdeki yaşadığım hayatı bilmiyorlar. Onlar işte buraya siyasete girince, insanlar sorular sorunca ben de anlatınca biraz daha ben de hatırladım açıkçası ve insanlar da duymuş oldu.

PAZARCILIK, İŞPORTACILIK YAPTI

Benim rahmetli babam öğretmendi, annem çalışmıyordu. Biz dört kardeştik. Bir küçücük evde kıt kanaat yaşayan insanlardık. Onurlu insanlardık, kimse el açmadık ama ciddi bir hayat mücadelesi verdik. Ben evin en büyük çocuğuydu, o sıkıntılı dönemde aileme destek olmak için evde oturmak yerine çıkıp sokakta çalışmayı tercih ettim. Simit de sattım, çıraklık da yaptım, gazete de sattım. Ondan sonra yani dolmuşta muavinlik yaptım ama en çok pazarcılık ve işportacılık yaptım. Yani birkaç sene pazarcılık, birkaç sene işportacılık, bir dönem ikisini birden yaptım.

KORKMAMAYI ÖĞRENDİM

Ve ben o günlerde aslında galiba hayatı öğrendim. Ben o günlerde insanları tanıdım. Ben o günlerde zorluklarla mücadele etmeyi öğrendim. Ben o günlerde aslında korkmamayı öğrendim. Yani böyle sizin üzerinize gelen bir şeye karşı dik durabilmeyi öğrendim.

ANNEM DİKİŞ DİKEREK BENİ DERSHANEYE GÖNDERDİ

Dolayısıyla ben bu memleketin bir şekilde zor şartlarda yetişmiş çocuklarından biriyim aslında. Tıp fakültesini kendi emeğimle kazandım çalışarak. Burada belki annem izliyordur, onun hakkını ödemek isterim. Onun için dershaneye gitmem gerekiyordu, dershaneye verecek paramız yoktu. Annem babama dedi ki; 'Ben oğlumu dershaneye göndereceğim' dedi. 'Benim oğlumu dershaneye göndermek için dikiş dikeceğim' dedi. Böyle mahalleye gelip de Şile bezinden böyle kesilmiş kalıplı kumaşlar veriyorlardı; onları dikiş makinesinde evdeki kadınlar dikiyorlardı ve işte şey yapıyordu, gelip onun karşılığında bir para veriyorlardı. Oradan gelir elde edebiliyordu ev kadınları. Annem 'Ben bunu yapacağım' dedi. Bir dikiş makinesi vardı, yani gece uyurken annemin o dikiş makinesi sesini unutmam.

Annem beni dershaneye gönderdi. Üniversiteyi kazandım. Kendi emeğimle bütün eğitim öğretim hayatım boyunca hiç kalmadan fakültemi bitirdim. Mecburi hizmetimi de yaptım, pratisyen doktorluğumu yaptım. Çalıştım kendi emeğimle TUS sınavını kazandım. Senelerce kendi emeğimle uzmanlık eğitimi aldım. Bütün meslek yaşantım boyunca hem iyi bir doktor olmayı hem iyi bir insan olmaya ve hizmet ettiğim insanlara yani şifa vermek durumunda olduğumuz insanlara elimden geleni yapmaya çalıştım. Bir noktada çok iyi oldum, yani kariyerli bir insan oldum, para kazanan bir insan oldum ve insanlar beni o noktada siyasette tanıdılar. Öncesini bilmediler.

SİYASETE GİRME NEDENİM VALLAHİ BİLLAHİ BELEDİYE BAŞKANI OLMAK DEĞİLDİ

Ve siyasete girme nedenim belediye başkanı olmak için değildi; vallahi billahi değildi yani, hiç alakası yoktu yani. Milletvekilliği falan da değildi. Çünkü ben plastik cerrahi uzmanıydım ve bir mesleğim vardı, bir işim vardı, işimi severek yapıyordum. Ama şunu yapmak istedim; yani sıkıntılarla büyüyen insanlar var, benim gibi başka insanlar var. Onlar zor hayatlar yaşarken işin içinde bir sürü yanlışlıklar, haksızlıklar olurken hekim olarak biz çok haksızlıklara maruz kaldık. Halen sağlık sisteminde yani hekimler, sağlık çalışanları inanılmaz eziliyorlar, çok büyük haksızlıklara maruz kalıyorlar ve bütün bunlar olurken dışarıdan seyreden adam değil de katkı veren insan olmak istedim. Onun için partiye üye oldum. Bizim partideki beni seven insanların teşvikleriyle gittim belediye başkan adaylığına başvurdum. Başvururken de aday olmam herhalde diye düşünüyordum.